Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3484 E. 2025/12802 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3484
Karar No
2025/12802
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1628 E., 2025/593 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.07.2024 tarihli ve 2023/19134 Esas, 2024/6549 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 27.02.2025 tarihli ve 2024/1628

Esas, 2025/593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 115/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1, 50/1-a ve 52/2-4 uyarınca 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Katılan vekilinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, eksik inceleme ile sanık hakkında hüküm kurulduğuna ve sanığın teşdiden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiin temyiz istemi; katılanın yardım amacıyla kendi açık rızasıyla borç verdiğine, terhis olduktan sonra bile sanığa para göndermeye devam ettiğine, katılanın sırf alacağını tahsil etmek amacıyla şikâyette bulunduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın astı üzerinde veya nezdinde sahip olduğu nüfuz ve otoritesini amacına aykırı bir biçimde suistimal ederek astı konumunda olan katılandan farklı zamanlarda para istemek suretiyle eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; katılan vekili ile sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/3484, K. 2025/12802, T. 21.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-3484-e-2025-12802-k-db187f02ddbd