Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/1459 E. 2025/10872 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/151 E., 2024/48 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle;

Hakimler ve Savcılar Kurulu 1. Dairesinin 08.08.2024 tarih ve 1015 sayılı kararı ile Tarsus 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2024 tarihi itibarıyla faaliyete geçirilmesine, Hakim ...'nin Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesi 1/2 müstemir yetkisine istinaden uhdesinde bulunan dava ve işlerin 10. Asliye Ceza Mahkemesine devrine, bu dava ve işlere Hâkim ...'nin 10. Asliye Ceza Mahkemesi Hakimi sıfatıyla bakmasına karar verildiği cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. fıkrasının "3/23." fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınmadan, 5607 sayılı Kanun'un 3/22. fıkrası uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi ve sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği; hükmün kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerine göre pek hafiflik indirimi yapılmasına ilişkin 4. fıkrasında yer alan "3/22" ibaresinin çıkarılarak yerine "3/23." ibaresinin eklenmesi; hükmün 12. fıkrasında yer alan "...seçenek yaptırımlarda Adli para cezası seçilmek suretiyle günlüğü 20,00 TL'den paraya çevrilerek 6.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "adlî para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adlî para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adlî para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adlî para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.