Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/7158 E. 2025/3834 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/7158
Karar No
2025/3834
Karar Tarihi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi KARAR : 2020/849 Esas, 2022/612 Karar HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Sanık hakkında Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2014 tarihli ve 2013/184 Esas, 2014/47 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan neticeten erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.10.2020 tarihli ve 2017/14968 Esas, 2020/13418 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine sanık hakkında Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/849 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan neticeten erteli 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 19.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99848 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/99848 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği "8 yıllık olağan" ve "12 yıllık olağanüstü zamanaşımı" süresinin öngörüldüğü nazara alındığında; sanığın ilk kez mahkumiyetine ilişkin Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2014 tarihli kararı ile zamanaşımının kesilerek yeniden işlemeye başladığı, bu tarihten karar tarihi olan 01/11/2022'ye kadar zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve bu tarihe kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABÛLÜNE, 2.Ağrı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2020/849 Esas, 2022/612 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/7158, K. 2025/3834, T. 06.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-7158-e-2025-3834-k-c865667a74fb