Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6722 E. 2024/9892 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2024/6735 D.İş Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 18.452,00 TL idari para cezası ile sürücü belgesinin 730 gün süreyle geri alınması idari yaptırımlarının uygulanmasına karar verilmiştir. Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.06.2024 tarihli ve 2024/4463 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.07.2024 tarihli ve 2024/6735 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 19.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/98182 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2024 tarihli ve KYB - 2024/98182 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 23/06/2021 tarihli ve 2021/7500 esas, 2021/7148 karar sayılı ilâmında, '' 2918 sayılı Kanun'a göre sürücünün alkol miktarının ölçülme yönteminin yalnızca teknik cihaz olmadığı, bu hususun istisnalarının aynı kanunun 48/3. maddesinde açıklandığı üzere kan tahlili ile de ortaya konabileceği, dosya içeriğine göre kronik rahatsızlığı olan kabahatli gibi kişilerin kendilerini korumak adına bu tür alternatif yollara başvurma isteğinin alkolmetreyi üflemekten imtina etme kastı olarak yorumlanamayacağı, nitekim kendisinin yaklaşık 1 saat sonra hastaneden kan tahlili aldığı ve kanında alkol tespit edilemediği, yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığının kabulü karşısında kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, kanun yararına bozma talebinin kabulüyle, Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/11/2020 tarihli ve 2020/7047 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, '' şeklinde belirtildiği üzere, Somut olayda; kabahatlinin 23/05/2024 tarih ve saat 00:49 sıralarında kolluk birimlerince durdurularak alkolmetre ile alkol ölçümü yapılmak istendiği, kabahatlinin sağlık hassasiyeti sebebiyle üflemek istemediği ve kan tahlili yolu ile alkol ölçümü yapılmasını istemesini takiben İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesinden aynı gün saat 01:57'de kan tahlili verdiği ve kanında alkol (etonol) tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, şahısların bu tür hassasiyetler gösterebileceği, 2918 sayılı Kanun'a göre sürücünün alkol miktarının ölçülme yönteminin yalnızca teknik cihaz olmadığı, bu hususun istisnalarının aynı kanunun 48/3. maddesinde açıklandığı üzere kan tahlili ile de ortaya konabileceği, dosya içeriğine göre kabahatli gibi kişilerin kendilerini korumak adına bu tür alternatif yollara başvurma isteğinin alkolmetreyi üflemekten imtina etme kastı olarak yorumlanamayacağı, nitekim kendisinin 1 saat 8 dakika sonra hastaneden kan tahlili aldığı, numunenin labaratuvar kabul saatinin 03:18 olduğu ve kanında alkol tespit edilemediği, yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığının kabulü karşısında kabahatlinin başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.07.2024 tarihli ve 2024/6735 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, kabahatli hakkında 23.05.2024 tarihli ve AA-0361306 ve aynı tarihli ve MB-36096990 sayılı idari yaptırım karar tutanakları ile uygulanan idari yaptırım kararlarının İPTALİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.