Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/5437 E. 2025/7220 K. – Hizmette Tekâsüll

Konu: Hizmette Tekâsülle Harp Malzemesinin Mühimce Hasarına

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5437
Karar No
2025/7220
Karar Tarihi
Konu
Hizmette Tekâsülle Harp Malzemesinin Mühimce Hasarına

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/518 E., 2019/226 K. SUÇ : Hizmette tekâsülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, açıklanmasına karar verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının "(Kapatılan) Van Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 26.09.2013 tarihli ve 2013/688 Esas, 2013/480 Karar sayılı kararı" olarak gösterilmesi yerine "Isparta Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2018/9 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.12.2013 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 15.04.2018 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alındığında, sanığa atılı suçun işlendiği 04.05.2008 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 13.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/5437, K. 2025/7220, T. 13.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-5437-e-2025-7220-k-b76403042101