Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/3945 E. 2024/10234 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/842 E., 2024/56 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, hükümde yasa yolu gösterilirken, 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediği, dava zamanaşımı süresinin dolduğu, 2015 yılında yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinin kanuna aykırı olduğu hususları göz önünde bulundurularak, hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılması ve beraatine karar verilmesi mahkeme aksi kanaatte ise lehe olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir. II.GEREKÇE Dosyada mevcut önleme araması kararı kapsamında yapılan yol uygulamasında, yolcu otobüsünde seyahat etmekte olan sanığa ait olduğu tespit edilen 6 farklı marka 100 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Sanık savunmasında, ele geçirilen sigaraları arkadaşlarına vermek üzere aldığını, ticari bir amacının bulunmadığını ve kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme gücü olmadığını beyan etmiştir. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır. Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıktan ele geçen eşyanın miktarı ve değeri nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek, sanığın suça konu kaçak eşyayı ticari amaçla bulundurduğunun kabul edilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, isabetli bulunmamıştır. III.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından hak yoksunluklarının uygulandığı bendin tamamen çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.