Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/3727 E. 2024/8247 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/101 E., 2024/221 K. SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, suça konu telefonların kaçak olduğunu bilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığa ait iş yerinde kaçak ve elektronik kimlik bilgisi değiştirilmiş cep telefonu satışı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada 26 adet cep telefonu ele geçirilmiş ve 5 adet cep telefonunun kaçak olmadığının tespiti üzerine sanığa iade edilmiştir. Sanık savunmasında, suça konu cep telefonlarının klonlu olduğunu bilmediğini beyan etmiştir. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun raporu ile 21 adet cep telefonunun 3 adedinin İMEİ numaralarının klonlanmış olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır. Sanığa soruşturma aşamasında Cumhuriyet savcılığı tarafından ön ödeme teklifi yapıldığı, sanığın yapılan tebliğe rağmen ön ödeme bildiriminin gereğini yerine getirmediği görülmüştür. Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanık hakkında hükmedilen 1000 gün karşılığı adlî para cezası üzerinden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 833 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılması ve aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL üzerinden 16.660 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde hesap hatası yapılarak 843 gün karşılığı 16.860 TL adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, isabetli bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinde yer alan "843" ibaresinin çıkartılarak yerine "833" ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan "16.860,00" ibaresinin çıkartılarak yerine "16,660,00" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.