Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2877 E. 2024/10699 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/65 E., 2023/1235 K. SUÇ : 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Şikâyetçi Sağlık Bakanlığının yargılama konusu suç bakımından suçtan doğrudan zarar görmediği ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından; Yargılama konusu suç yönünden şikâyetçinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Bakımından; Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 28.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. II. KARAR A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu' nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Bakımından; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.