Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2341 E. 2025/447 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2341
- Karar No
- 2025/447
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1674 E., 2023/1331 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
04.05.2014 tarihli suç kapsamında ele geçen eşyaların taşındığı yolcu otobüsü bakımından iddianamede müsadere talebi bulunmadığı gibi hükümde de müsadere ya da iade hususunda herhangi bir karar verilmediğinin anlaşılması, 05.05.2014 tarihli suçta kullanılan nakil aracı hakkında ise yerel Mahkemece verilen 22.12.2015 tarihli iade kararının, Dairemizin 09.02.2022 tarihli ve 2020/5850 Esas, 2022/2206 Karar sayılı kararı ile onandığının anlaşılması karşısında, katılan vekilinin temyiz talebinin araçların müsadere edilmesi gerektiğine ilişkin kısımları inceleme dışı bırakılmıştır.
İddianame ile müsaderesi talep edilen çeyiz sandıkları bakımından herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, mahallinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 43/1. maddesi uyarınca cezasında 1/4 oranında artırım yapılmasından sonra belirlenen 3 yıl 9 ay hapis ve 8 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 6 gün adli para cezası yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 6 gün adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden ''... 2 YIL 13 AY 15 GÜN HAPİS ve 6 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresi çıkartılıp yerine '' ... 3 YIL 1 AY 15 GÜN HAPİS ve 6 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.