Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/1892 E. 2024/12119 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1892
Karar No
2024/12119
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2021/314 Değişik İş SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet KARAR : İtirazın reddi KANUN YARARINABOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.11.2020 tarihli ve 2020/116929 soruşturma, 2020/89978 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 26.11.2020 tarihli ve 2021/314 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.01.2024 tarihli ve 94660652-105-34-27131-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB - 2024/16702 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/16702 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, müşteki, .... internet sitesi filmin/filmlerin izinleri dışında anılan filmlerin yayımlandığını tespit ettiklerini belirterek paylaşımı yapan şüpheliden şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca paylaşımların yapıldığı internet sitelerinin sunucusunun yurtdışında faaliyet gösterdiği, bu nedenle suçun yurt dışında işlendiğinin kabulünün gerektiği ve 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun adlî para cezası ve hapis cezasını seçimlik ceza olarak düzenleyen 71/1. maddesi ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturma yapılamayacağı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de 5237 sayılı Kanun'un 8. maddesinde yer alan " Türkiye'de işlenen suçlar hakkında Türk kanunları uygulanır. Fiilin kısmen veya tamamen Türkiye'de işlenmesi veya neticenin Türkiye'de gerçekleşmesi halinde suç, Türkiye'de işlenmiş sayılır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun Türkiye'de işlendiğinin kabulü ile paylaşımların yapıldığı internet hesabı ile ilgili açık kaynak araştırması yaptırılması, anılan paylaşım sitesindeki profil bilgilerinin ve diğer hususların araştırılarak kullanıcının ve IP numarasının tespit edilmeye çalışılması, şüphelinin kimlik bilgilerinin tespiti durumunda savunmasının alınması ve sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 26.11.2020 tarihli ve 2021/314 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yapılması için dava dosyasının, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/1892, K. 2024/12119, T. 20.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2024-1892-e-2024-12119-k-432f941a0639