Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/9502 E. 2024/345 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/864 E., 2022/992 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Midyat Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarihli ve 2013/320 Esas, 2014/345 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, a.Sanık ...'ın, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, b.Sanık ...'nin, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 3 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın katılan vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin08.05.2019 tarihli ve 2019/25761 Esas, 2019/8020 Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında hakkaniyete uygun olmayacak şekilde teşdit uygulanması, Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmolunması gerektiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin iptal edilen hükümlerinin olması nedeniyle yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/864 Esas, 2022/992 Karar sayılı kararı ile sanıkların 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince hapis cezalarının ertelenmesine, suça konu numune olarak alınan sigaraların müsaderesine, nakil aracının iadesine, Gümrük İdaresi lehine 9.200,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Kamu zararının giderilmediğine, nakil aracı ile ele geçen sigaraların tamamının müsadere edilmesi gerektiğine, vekâlet ücretinin ise her iki sanıktan eşit oranda tahsil edilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Sanık ...'nin Temyiz İstemi Usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozularak hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.04.11.2013 tarihinde güvenlik güçleri tarafından Midyat Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/190 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında, sanık ...'in sürücüsü olduğu, diğer sanık ... ile temyiz dışı sanık...Caner'in de yolcu olarak bulunduğu 06 YHN 30 plaka sayılı aracın, uyarılara rağmen durmayarak kaçmaya başlaması üzerine takip edildiği ve araçta yapılan kontrolde bagaj kısmında toplam 107 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı görülmüştür. 3.Sanık ...'nin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüş olup soruşturma aşamasındaki ifadesinde, arkadaşı...ile birlikte...'ye sigara almak için gittiklerini beyan etmiştir. 4.Sanık ... savunmasında, arkadaşı ...'ın kendisini aradığını, yanlarına gittiğinde...i ve ...'ı ellerinde siyah poşetlere sarılmış sigaralar ile gördüğünü, bunları aracına alamayacağını söylediğini beyan etmiştir. 5.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür. IV. GEREKÇE A. Nakil Aracının İadesi Yönünden Suçta kullanılan nakil vasıtasında ele geçirilen eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı, araçta suçun işlenmesini kolaylaştıracak veya fiilin ortaya çıkmasını engelleyecek şekilde özel olarak hazırlanmış gizli tertibat bulunmadığı ve suça konu yakıtın gümrüklenmiş değeri ile nakil aracının maddi değeri gözetildiğinde müsadere edilmemesinin hakkaniyete uygun olacağı anlaşıldığında, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki koşulların gerçekleşmediği dikkate alınarak aracın iadesine ilişkin yerel mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Mahkûmiyet Kararları Yönünden 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanık ...'nin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Sanıklar kurulan hükümümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, a.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi, b.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun ihtaratına hükümde yer verilmemesi, c.Gümrük İdaresi lehine hükmolunan 9.200,00 TL mahktu vekâlet ücretinin her iki sanıktan eşit oranda tahsiline karar verilmesi gerekirken tek bir sanıktan tahsiline karar verilmesi, d.Suça konu sigaraların tamamı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR A. Nakil Aracının İadesi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/864 Esas, 2022/992 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliği ile ONANMASINA, B. Mahkûmiyet Kararları Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/864 Esas, 2022/992 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanık ...'nin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ilişkin bentlerin tamamen çıkartılması; 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin yedinci fıkrasına ilişkin ihtardan sonra gelmek üzere, "5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa ihtarına" ibaresinin her iki sanık için ayrı ayrı yazılması ve vekâlet ücretine ilişkin bentteki "sanıktan" ibaresi çıkartılarak yerine "her iki sanıktan eşit oranda" ibaresinin yazılması müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak yerine "suça konu sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince MÜSADERESİNE," ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.