Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8442 E. 2026/6090 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/195 E., 2022/641 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) uyarınca temel ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra Yargıtay (kapatılan) 19 Ceza Dairesinin 2019/8706 Esas, 2021/3156 Karar sayılı ilamıyla 17.03.2021 tarihinde reddedilmek suretiyle Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/432 Esas, 2014/166 Karar sayılı ilamıyla kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 2 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 31.160,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemileri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;

Hüküm fıkrasının kesinleşen cezanın mahsup edildiği (1-ç) bendinde yer alan "belirlenen cezadan mahsup edilmesi ile sanığın neticeden 2 YIL 2 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI ve 1558 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ifadesinin çıkartılarak yerine "neticeten verilen cezasından mahsubuna" ifadesinin eklenmesi, hükmün vekâlet ücretine ilişkin (3.) fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan ... İdaresi'ne ödenmesine,'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.