Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/6823 E. 2024/4872 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1577 E., 2022/1265 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sanıkların cezalandırılması yerine beraatlerine karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE A. Sanık ... Yönünden Sanık ... hakkında hırsızlık olayı nedeni ile mahkeme kararı uyarınca evinde yapılan aramada, dava konusu 1 adet kayıt dışı olduğu tespit edilen cep telefonu ele geçirilmiş, sanık ...; söz konusu cep telefonunu diğer sanık ...'den satın aldığını söylemesi üzerine sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Sanık ... savunmasında; ele geçen cep telefonunu diğer sanık ...'den ödünç olarak aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan ederek atılı suçlamayı inkar etmiştir. Dosyada ele geçen cep telefonunun kayıt dışı ve kaçak olduğuna dair Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun cevabi yazısı bulunmaktadır. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkta ele geçen cep telefonunun miktarı, ele geçiriliş şekli, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında söz konusu telefonu kullanmak için aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan etmesi hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanığın savunmasının aksine atılı suçu işlediği yönünde mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık ... Yönünden Dava konusu cep telefonunun, alıcı ve satıcısı konumundaki sanıkların eylemi, münferit kaçakçılık suçu kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, 19.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararından temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. III. KARAR A. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun( 5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.