Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/5620 E. 2026/4321 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/62 E., 2016/218 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Sanık ... müdafiin temyiz isteği yönünden; temyiz isteminin yasal süresi içerisinde yapılmadığı anlaşılmıştır. Sanık ...'nun yokluğunda verilen gıyabi kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10. maddesi gereği dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğe çıkartılması, bu adreste tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca güncel MERNİS adresinde tebliği yerine, doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiin eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizi öğrenme üzerine süresinde kabul edilmiş olup; Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü ile 18.01.2022 tarihli nakil aracına yönelik ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Müdafiin 12.04.2016 Tarihli Mahkûmiyet Kararına İlişkin Eski Hale Getirme ve Temyiz İstemi Yönünden Sanık ...'nın yokluğunda verilen 12.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2021 tarihli eksikliğin giderilmesine ilişkin iade kararına istinaden 11.03.2021 tarihinde usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.02.2022 tarihinde eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafiin eski hale getirme talebi ile temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- ... İdaresi Vekilinin 18.01.2022 Tarihli Ek Karara Yönelik; Sanık ... Müdafiin 12.04.2016 Tarihli Mahkûmiyet Kararına İlişkin Eski Hale Getirme ve Temyiz İstemi Yönünden

1.Nakil Aracına Yönelik 18.01.2022 Tarihli Ek Karara Yönelik Mahkeme tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256. ve 257. maddeleri gereğince duruşma açılıp, taraflara davanın bildirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın ek karar ile suçta kullanılan nakil aracının müsadere talebi hususunda karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ... Hakkındaki 12.04.2016 Tarihli Mahkûmiyet Kararına Yönelik Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle, katılan vekili ile sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 18.01.2022 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında kurulan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.