Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/5506 E. 2023/7922 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 02.07.2021 EK KARAR TARİHİ : 26.07.2022 EK KARAR SAYISI : 2018/702 E., 2021/538 K. ŞİKÂYETÇİ : Avea İletişim Hizmetleri A.Ş. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Bilgi Teknolojileri İletişim Kurumu SUÇ : 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.07.2022 tarihli ve 2018/702 Esas, 2021/538 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2018/702 Esas, 2021/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 63 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca neticeten 41 gün karşılığı 820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Anılan kararın şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 30.05.2022 tarihli ve 2022/590 Esas, 2022/10337 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. 3.Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2018/702 Esas, 2021/538 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.07.2022 tarihli ve 2018/702 Esas, 2021/538 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin yasal süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yokluğunda verilip 17.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.07.2022 tarihli ve 2018/702 Esas, 2021/538 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.