Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19927 E. 2024/11145 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/1 D.İş SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık tarafından, cezanın miktarı itibarıyla kesin olarak verilen, sanığın 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine dair Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli ve 2014/824 E., 2016/271 K. sayılı kararına karşı yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulmuş, Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2017 tarihli ve 2014/824 E., 2016/271 K. sayılı ek kararı ile istemin reddine karar verilmiş, sanık tarafından bu karara itiraz edilmiş, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.01.2018 tarihli ve 2018/1 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115608 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115608 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, müşteki ...'a ait 0 536 014 06 15 ve 0 536 014 75 92 numaralı telefon hatlarına ait 21/06/2011 ve 10/04/2011 tarihli abonelik sözleşmelerinin müştekinin bilgisi ve rızası dışında şüphelinin yetkili olduğu "Destan İletişim-..." isimli işyerinde tanzim edildiğinden bahisle açılan kamu davası sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmesini müteakip, sanık müdafii tarafından verilen 24/11/2017 tarihli yargılamanın yenilenmesi talep dilekçesinde, atılı suçun işlendiği tarihlerin sanığın askerlik görevini ifa ettiği 14/09/2010-15/12/2011 tarihleri arasında kaldığını ve sanığın bahse konu iş yerini 30/11/2009 tarihinde yani suç tarihlerinden önce kapattığına ilişkin beyanda bulunduğu, bu beyanlarına dair "Milli Savunma Bakanlığı" ve "Şanlıurfa Vergi Diresi Başkanlığı" başlıklı belgeleri dilekçe ekinde sunmuş olduğu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesinde yer alan “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca, kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.01.2018 tarihli ve 2018/1 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.