Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/16890 E. 2025/14074 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/226 E., 2022/2200 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2019/325 Esas, 2021/1916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93. maddesine muhalefet suçundan açılan davada, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 14.12.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/2200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin

istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kararın kaldırılmasına, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Müvekkil sanığın hayvanlarını korumak için geçici ağıl yaptığı, eyleminin sabit ve devamlılık arz etmediği, müvekkil sanığın suç kastının bulunmadığı, tekerrür için aranan sürelerin dolduğu, lehine hükümlerin uygulanmadığı ve usul ve yasaya aykırı kararın re'sen tespit edilecek sair nedenlerle bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." ve 5237 sayılı Kanun'un 58/2. maddesinde yer alan, "Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçlardan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." şeklindeki düzenlemelere nazaran, tekerrüre esas alınan Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli ve 2014/84 Esas, 2014/450 Karar sayılı 1 yıl erteli 5 ay hapis cezasına ilişkin kararının kesinleşme tarihinin 06.06.2014, infaz edildiği tarihin 06.06.2015 olduğu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararına konu suçun tekerrüre esas alınan kararın infaz edildiği tarihten 3 yıl geçtikten sonra 27.12.2018 tarihinde işlenmesi sebebiyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği

BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin hükmün 2. bendinin 8. fıkrasının çıkartılarak ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2025 tarihinde karar verildi.