Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15477 E. 2026/1418 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15477
Karar No
2026/1418
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1767 E., 2022/1012 K. SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2019/671 E., 2020/889 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/1767 E., 2022/1012 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü beraat şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi, beraatine karar verilen sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi ve sanığın iş yerinde muhafaza alınan paranın iadesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafiin temyiz isteminin vekâlet ücreti ve müsadereye yönelik olduğu anlaşılmakla, bu hususla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın işyerinde yapılan aramanın hukuka aykırı, bu suretle elde edilen delillerin de yasak delil mahiyetinde olduğu kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmü beraate çevrilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, sanığın işyerinde muhafaza altına ve suçtan elde edilen gelir olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmayan 5095,00 TL paranın sanığa iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2022 tarihli ve 2021/1767 E., 2022/1012 K. sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. bendinde yer alan "Adli Emanet Memurluğunun 2018/6321 sırasına kayıtlı bulunan paranın TCK 55, 55/1 maddeleri gereğince MÜSADERESİNE" ibaresi çıkartılıp, yerine "Adli Emanet Memurluğunun 2018/6321 sırasına kayıtlı bulunan paranın sahibine İADESİNE" ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/15477, K. 2026/1418, T. 16.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-15477-e-2026-1418-k-d0b42ce1ab20