Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15386 E. 2026/1420 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/15386
Karar No
2026/1420
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3128 E., 2022/165 K. SUÇ : 7258 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/952 E., 2019/187 K. sayılı kararı ile sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2019/3128 E., 2022/165 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi, bahisle ilgisinin olmadığına, evinde yapılan aramada da bu yönde bir delil elde edilmediğine, bilgisayarı üzerinde yapılan incelemede de bir bulgu bulunmadığına, para transferlerinin bahisle ilgili olduğuna dair delil bulunmadığına, banka hesapları üzerinde inceleme yaptırılmadan eksik araştırma ile gerekçesiz hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde, sanığın hesap ekstreleri incelenerek, sanığın banka hesabına para yatırdığı tespit edilen hesap sahipleri dinlenip, hangi maksatla para transferi işlemlerini gerçekleştirdikleri belirlendikten sonra sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiğinden bahisle kararın bozulması yönünde görüş bildirilmiş ise de dosyada mevcut banka hesap dökümlerinin incelenmesinde, bazı transferlerin açıklamalarından bu transferlerin bahisle ilgili olduğu görülmekle, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 20.01.2022 tarihli ve 2019/3128 E., 2022/165 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/15386, K. 2026/1420, T. 16.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-15386-e-2026-1420-k-48f9b70029a8