Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/7750 E. 2023/8647 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/7750
Karar No
2023/8647
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/206 E., 2021/254 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEMYİZ EDENLER : Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE Katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu gözetilerek vekalet ücretine münhasıran yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6545 ve 7242 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kanun hükümlerine göre uygulama yapılmış olsa da sanığın eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Tütün,Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan doğrudan zarar görenin Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, katılan Tarım ve Orman Bakanlığı yerine suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması isabetli bulunmamıştır.

II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerel mahkeme kararına yönelik katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünden ''Gümrük İdaresi'' ibaresinin çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''Tarım ve Orman Bakanlığı'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/7750, K. 2023/8647, T. 18.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-7750-e-2023-8647-k-c8c5929be1f2