Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/183 E. 2025/14429 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/183
Karar No
2025/14429
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/415 E., 2021/196 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, dava konusu sigaralardan imha edilen kısım yönünden müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına, imha edilenler dışında geri kalanın müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi ''Bu Kanunda tanımlanan suçlarla ilgili olarak 26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) eşya ve kazanç müsaderesine ilişkin hükümleri uygulanır'' ve 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi ''Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında dosya kapsamına göre kaçak olduğu anlaşılan dava konusu sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken, imha edilen sigaralar yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükmün müsadereye ilişkin 14. paragrafının çıkarılarak yerine gelmek üzere hükme "Suç konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/183, K. 2025/14429, T. 26.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-183-e-2025-14429-k-c180daa2de00