Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/18245 E. 2024/3904 K.

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2021/181 E., 2021/289 K. SUÇ :5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz istemi, suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun yaşının küçük olduğuna, kaçakçılık kastıyla hareket ettiğine dair soruşturma aşamasındaki beyanı dışında bir delil bulunmadığına, verilen cezanın fahiş olduğuna ilişkindir. 2.Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi, hükmolunan cezayı ödeme imkânının bulunmadığına, nişanlı olup çalışmadığına ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun yolcu olarak bulunduğu otobüste Adana 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2016/5611 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, suça sürüklenen çocuğa ait çantada toplam 1.000 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, suça sürüklenen çocuğun 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına olmadığı ancak bilirkişi raporuna göre sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk soruşturma aşamasında müdafii eşliğinde alınan ifadesinde ve 15.01.2016 tarihli sorgusunda, ele geçen sigaraları İstanbul'da satmak amacıyla götürdüğünü beyan etmiş olup, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise sigaraları içmek amacıyla aldığını beyan etmiştir. Sosyal inceleme raporu ile adlî tıp raporunun dosya arasında olduğu görülmüştür. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun iadesi kararının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür. Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiin aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 15.01.2016, iddianame düzenleme tarihinin 18.01.2016 olduğu, Yapılan UYAP sorgulamasında Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 2017/337 Esas sayılı derdest olan dosyasındaki suç tarihinin 03.12.2015, iddianame düzenleme tarihinin ise 25.07.2017 olduğu, Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.04.2024 tarihinde karar verildi.