Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/17699 E. 2024/9481 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1264 E., 2021/1850 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istekleri, suç işleme kastıyla hareket etmediklerine, koyunların kaçak olmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle usul ve kanuna aykırı hükümlerin bozulmasına ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 09.00 sıralarında 189-190 numaralı hudut taşları arasında bir grup küçükbaş hayvanın Suriye'den Türkiye'ye geçiş yapmakta olduğunun görüldüğü, olay yerine gidildiğinde küçükbaş hayvanlar ile sanıkların Türkiye tarafına geçtiğinin belirlendiği, 2. derece askeri yasak bölge içerisinde Ceylan Tepe Bölgesinin kuzey yamacında bulunan zeytinliklerin arasında toplam 129 adet küçükbaş hayvan ile bu hayvanları geçirmeye çalışan sanıkların yakalandığı anlaşılmıştır. Dosya kapsamında bulunan keşif zaptında, suça konu hayvanların koyun türü İvesi olduğu ve küpelerinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanıklar 03.06.2014 tarihinde esas mahkemesinde alınan savunmalarında, atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir. Etkin pişmanlık ihtaratı yapılan sanıkların ödeme imkanlarının bulunmadığını beyan etmeleri karşısında, sanıkların yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak olunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu kaçak hayvanlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan suça konu kaçak koyunların müsaderesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak hayvanlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine," ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.