Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/12592 E. 2024/7707 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/332 E., 2021/1078 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz süresinin mahkemece 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığından cihetle, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE Olay tutanağına göre, 19.10.2012 tarihinde sanığın MNG kargodan çok sayıda kaçak cep telefonu aldığına dair yapılan ihbar üzerine sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın durdurulduğu, aracın arka koltuk ve paspaslarında cep telefonu kutularının olduğu görülerek sanığa hakkındaki ihbarın söylenmesi üzerine rızaen 8 adet kaçak cep telefonunu kolluk kuvvetlerine teslim ettiği olayda, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, ticari amacının bulunmadığını beyan etmiştir.

19.10.2012 tarihinde ihbar üzerine sanığın sevk ve idaresindeki aracın durdurulduğu ve sanığın rızaen 8 adet kaçak cep telefonu kolluk kuvvetlerine teslim ettiği olayda; kaçak eşyanın ele geçirildiği araçta arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca hal olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanığın kaçak cep telefonlarını ticari amaçla bulundurduğuna dair ikrarının da olmadığı cihetle, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve yine aynı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.