Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/10442 E. 2024/9409 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10442
Karar No
2024/9409
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2900 E., 2021/3958 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu' na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; üzerine atılı suçu kabul etmemesi nedeniyle hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın CD/DVD satışı yaptığının görülmesi üzerine yapılan denetimde sanıktan 150 adet bilirkişi raporuna göre bandrolsüz ve kopya olduğu belirlenen film DVD'si ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında, çöp içerisinde bulduğu suça konu bandrolsüz ürünleri izlemek amacıyla aldığını ve satışını yapmadığını beyan etmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, olay tutanağı, bilirkişi raporu, tutanak tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmek suretiyle 5846 sayılı Kanun'un 71/1 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 81/13. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, dava konusu materyallerle ilgili 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belge ibraz edilmediği gözetilerek sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/10442, K. 2024/9409, T. 24.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-10442-e-2024-9409-k-965e97c8f88b