Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/28671 E. 2024/9743 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/333 E., 2020/319 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağına göre, 19.03.2015 tarihinde ... Market isimli iş yerinde kaçak sigara satıldığına dair edinilen bilgiler üzerine, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden iş yerinde yapılan aramada, sanığın meyve kasalarının altından rızaen toplam 389 paket kaçak sigarayı kolluk kuvvetlerine verdiği olayda, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında (KEMT) belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki bilgi ve belgelerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; 1.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin olduğu ve bu kararın 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına engel teşkil etmediği anlaşılmakla; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, soruşturma aşamasında sanığın ifadesi alındıktan sonra KEMT varakası alındığı için sanığa usulüne uygun şekilde etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı; kovuşturma aşamasında ise, çıkarılan duruşma davetiyesinde gümrüklenmiş değerin iki katının ödenmesi halinde verilecek cezada indirim yapılacağına dair ihtaratta bulunulmadığı anlaşılmakla, sanığa gümrüklenmiş değerin iki katını ödemesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağına dair ihtaratta bulunulması gerekirken, mahkemece sanığın gümrüklenmiş değerin iki katının ödenmemesi ve tekerrüre esas sabıka kaydının olması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi, 2.Ele geçen kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi yerine imha suretiyle tasfiyesine de karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.