Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/24664 E. 2024/671 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2884 E., 2019/1577 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; maddi sıkıntıları olduğuna, verilen cezanın çalışma hayatını etkileyeceğine ve cezasının ertelenmesi talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın, Kırklareli 55. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı emrinde piyade er olarak görev yapmakta iken, 12.02.2015 tarihinde GATA Haydarpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevk edildiği, buradaki tedavisinin ardından 13.02.2015 tarihinde taburcu olduğu, bir günlük yol süresi sonunda en geç 15.02.2015 tarihinde birliğine katılış yapması gerekirken birliğine katılmadığı, bir süre sonra 27.02.2015 tarihinde birliğine kendiliğinden katılış yaptığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a ve 73 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmalarında özetle; ailevi sebeplerle Birliğine süresinde katılamadığını beyan ederek, atılı firar suçunu ikrar ettiği belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın askerlik görevini yapmakta olduğu birliğinden hiç kimseden izin almaksızın uzaklaşmak suretiyle 15.02.2015-27.02.2015 tarihleri arasında temadi eden firar suçunu işlediği kabul edilerek, savunmasına itibar edilmemiş ve suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın eyleminin 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde tanımlanan firar suçunu oluşturduğunun kabulü ile hesap hatası sonucu eksik tayin edilen ceza miktarı düzeltilmek suretiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. 1632 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı firar suçu, ... kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen bir suç olduğu ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmediği hususları göz önüne alındığında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi (5271 sayılı Kanun) Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.