Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/24441 E. 2023/7787 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2020/788 E., 2021/460 K. SUÇ :4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet SUÇ TARİHLERİ : 29.09.2011, 06.10.2011 HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2012 tarihli ve 2011/507 Esas, 2012/23 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 2 yıl 1 ... hapis ve 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksuluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın, sanık ve Gümrük idaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 25.06.2014 tarihli ve 2013/17357 Esas, 2014/13136 Karar sayılı ilâmıyla; Gümrük İdaresi'nin temyiz isteminin reddine; sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün ise UYAP ortamında yapılan araştırmada sanık hakkında temyiz davasına konu olan (aynı) suçtan kamu davasının tespit edilmesi karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediği hususunun mahkemesince değerlendirilmesinin gerekmesi nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma kararı üzerine 18.09.2014 tarihli birleştirme kararıyla 29.09.2011 tarihli eyleme ilişkin dava dosyasının 06.10.2011 tarihli eyleme ilişkin ana dava dosyası ile birleştirildiği anlaşılmıştır. 4.Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu davalar birleştirilerek Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2014/642 Esas, 2014/573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sigara kaçakçılığı suçundan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 2 yıl 9 ... 10 gün hapis cezası ve 8.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 5.Anılan kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2016/13252 Esas, 2020/433 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir. 6.Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/788 Esas, 2021/460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği neticeten 1 yıl 15 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasına ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir. III.OLAY VE OLGULAR 1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, -29.09.2011 tarihinde sanığın sürücülüğünü yaptığı otomobilde Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/764 Değişik iş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 830 paket kaçak sigara ele geçtiği, -06.10.2011 tarihinde sanığa ait kolilerde 1650 paket kaçak sigara ele geçtiği belirlenmiştir. 2.Sanığın her iki olaya ilişkin alınan savunmalarında atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.Sanığa ana ve birleşen dosyalarda dava konusu kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerlerinin 2 katı tutarının ve vergi zararlarının bildirildiği ancak ödeyemeyeceğini beyan ettiği anlaşılmıştır. 3.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile davalar açıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddeleri gereği ek savunma hakkı tanındığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, adlî para cezası olarak belirlenen 1 gün karşılığı adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaç TL olarak takdir edildiğinin kararda belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/788 Esas, 2021/460 Karar sayılı kararı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 6 ncı bendinden sonra gelmek üzere "Sanığa verilen gün para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği 1 gün karşılığı 20 TL den hesaplanarak sanığın sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına " ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde karar verildi.