Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/23140 E. 2025/6834 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/23140
Karar No
2025/6834
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/366 E., 2020/494 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığın kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını hükümden önce Devlet Hazinesine ödemesi nedeniyle cezasında 1/2 yerine, 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereği cezasında indirim yapılırken adlî para cezasına da

hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (5) numaralı bendinde yer alan "1/3" ibaresi çıkartılarak yerine "1/2" ibaresinin yazılması ve "8 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "6 ay" ibaresinin yazılması; (6) numaralı bentteki "6 ay 20 gün" ibaresi çıkartılarak yerine "5 ay" ibaresinin yazılması, aynı bentte 5 ay hapis cezasından sonra gelmek üzere " 1 gün adlî para cezası" ibaresinin eklenmesi; hükmün devam eden kısmına (7) numaralı bent olarak "Sanığa verilen adli para cezasını günlüğü sanığın ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak TCK 52/2 maddesi gereğince takdiren 20,00 TL den hesaplanmak suretiyle sanığın 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresi ve (8) numaralı bent olarak "Hükmedilen adli para cezasının miktarı, sanığın sosyal ekonomik durumu dikkate alınarak taksitlendirme yapılmasına yer olmadığına, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan usulüne uygun tebliğe rağmen, belirtilen yasal süresi içerisinde ödenmeyen Adli Para Cezasının TCK 52/4 maddesi-son cümlesi uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına," ibarelerinin eklenmesi, diğer bent numaralarının buna göre sirayet ettirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/23140, K. 2025/6834, T. 12.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-23140-e-2025-6834-k-d77a96ab062c