Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/20334 E. 2022/17040 K.

6222 sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’a muhalefet suçundan sanık ...’ın anılan Kanun’un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2017 tarihli ve 2017/16 esas, 2017/330 sayılı kararını müteakip, sanığın hakkında hükmolunan yasaklanma tedbir yükümlülüğüne uymadığından bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve spor müsabakalarını seyirden yasaklanması şeklindeki tedbirin devamına dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2018 tarihli ve 2018/261 esas, 2018/359 sayılı kararını takiben, sanığın yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğundan bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve spor müsabakalarını seyirden yasaklanması şeklindeki tedbirin devamına dair Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/607 esas, 2019/1047 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.03.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2021 tarihli ve KYB. 2021-44964 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 6222 sayılı Kanun'un "Seyirden yasaklanma" başlıklı 18. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; "Kişinin, bu Kanunda tanımlanan veya yollamada bulunulan ilgili kanunlardaki suçlardan dolayı mahkemece kurulan hükümde, hakkında güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilir...”, 8. fıkrasında yer alan "Bu madde hükümlerine göre spor müsabakalarını seyirden yasaklanan kişi, yasaklama kararının sebebini oluşturan fiilin işlendiği müsabakanın tarafı olan ve taraftarı olduğu takımın katıldığı spor müsabakalarının yapılacağı gün, yurt içinde bulunduğu takdirde, müsabakanın başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın genel kolluk birimine başvurmakla yükümlüdür. (Ek cümle:4/7/2019-7182/13 md.) Bu yükümlülüğün takibi amacıyla kolluk birimlerince biyometrik yöntemler de kullanılabilir." ve 9. fıkrasında yer alan "Sekizinci fıkradaki yükümlülüğe aykırı hareket eden kişi, her bir müsabaka için yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılır" şeklinde belirtilen düzenlemeler nazara alındığında; Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 03/12/2019 tarihli ve 2019/31145 esas, 2019/14931 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; 6222 sayılı Kanun’da, güvenlik tedbiri niteliğindeki spor müsabakalarını seyirden yasaklanma kararının uygulanabilirliği kapsamında belirli bir süre ile sınırlı olmak kaydıyla kişinin yükümlülük altına alındığı, bu yükümlülüklere uyulmadığı takdirde ise bu Kanun'un 18/9. maddesinde

tanımlanan suçun gündeme geleceği, bir başka suçun işlenmesi ve yükümlülüklere uygun davranmama halinde uygulama alanı bulan bu suçtan dolayı mahkemece kurulan hüküm ile birlikte ek olarak güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilmesi halinde, anılan maddenin düzenleniş amacından uzaklaşılmış olacağı ve bu durum infazda da tereddütlere neden olacağı, bu itibarla anılan dosya kapsamında sanığın ceza mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına da karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, ilk kez Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2017 tarih, 2017/16 Esas – 2017/330 Karar sayılı ilamıyla, netice 100 TL adli para cezası ile birlikte, koruma tedbiri olarak verilen seyirden yasaklama kararının, para cezasının infazın tamamlanmasından itibaren 1 yıl daha uygulanmak üzere, güvenlik tedbiri olarak devamına karar verildiği, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre adli para cezasının infazının 26/07/2017 tarihinde tamamlandığı, buna göre seyirden yasaklama kararının geçerli olacağı sürenin 26/07/2018 tarihinde tamamlandığının anlaşıldığı, Öte yandan kanun yararına bozma ihbarnamesinde de belirtildiği üzere, 6222 sayılı Yasada, güvenlik tedbiri niteliğindeki spor müsabakalarını seyirden yasaklanma kararının uygulanabilirliği kapsamında belirli bir süre ile sınırlı olmak kaydıyla kişinin yükümlülük altına alındığı, bu yükümlülüklere uyulmadığı takdirde ise bu Kanun'un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun gündeme geleceği, bir başka suçun işlenmesi ve yükümlülüklere uygun davranmama halinde uygulama alanı bulan bu suçtan dolayı mahkemece kurulan hüküm ile birlikte ek olarak güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilmesi halinde, anılan maddenin düzenleniş amacından uzaklaşılmış olacağı ve bu durum infazda da tereddütlere neden olacağı, bu itibarla sanığın ceza mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği, ayrıca güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına da karar verilmesinin hatalı olduğu cihetle; 1) Kanun yararına bozma ihbarnamesinde, Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2017 tarih, 2017/16 Esas – 2017/330 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında adli para cezası ile birlikte güvenlik tedbiri olarak seyirden yasaklama tedbirine de hükmedildikten sonra önce yükümlülüğün yerine getirilmemesi nedeniyle Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2018 tarih, 2018/261 Esas – 2018/359 Karar sayılı ilamıyla 6222 sayılı Yasanın 18/9 maddesine aykırılık suçundan 1000 TL adli para cezasına mahkumiyet ile birlikte yine seyirden yasaklama kararı verildiğinden bahsedilmekle birlikte bu kararın da aynı nedenle kanun yararına bozulması isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, anılan kararın da aynı gerekçeyle hukuka aykırı olduğu, 2) Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere, seyirden yasaklama tedbirinin uygulanması kapsamında yükümlülüğün yerine getirilmemesi nedeniyle 6222 sayılı Yasanın 18/9. maddesi uyarınca açılan davalarda yeniden seyirden yasaklama tedbiri verilmemesi gerektiği, sanık hakkında hukuka uygun olarak verilen ilk seyirden yasaklama tedbirinin uygulanma süresinin 26/07/2018 tarihinde dolduğu ve bu tarihten sonra seyirden yasaklama tedbirinin kendiliğinden ortadan kalkacağı, kanun yararına bozma istemine konu Trabzon 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarih, 2019/607 Esas – 2019/1047 Karar sayılı kararına konu Esas No : 2021/20334

fiillerin 09/03/2019 ve sonrasına ilişkin olduğu gözetildiğinde, 26/07/2018 tarihi itibariyle yasaklama kararı kendiliğinden ortadan kalkmış olup, sanığın artık imza atma yükümlülüğü bulunmadığından, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı, Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.