Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/17986 E. 2025/15792 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/17986
- Karar No
- 2025/15792
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/276 E., 2016/363 K. SUÇ: 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: Beraat, idari para cezası TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmî onama, kısmî idari para cezası verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Sanık Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
II. Sanık Hakkında Hükmedilen İdari Para Cezası Yönünden; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 24. maddesindeki "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir." amir
hükmü karşısında, sanığın eyleminin 6831 Orman Kanunu'nun 91/5. madde ve fıkrası kapsamında kaldığı, 5326 sayılı Kanun gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi olan 22.06.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava konusu orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE, 11.12.2025 tarihinde karar verildi.