Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/1787 E. 2023/11366 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/1787
Karar No
2023/11366
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1088 E., 2016/249 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Sanık ...'ın beraatine, sanık ...'in mahkûmiyetine, kaçak eşyanın müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1088 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kaçakçılık suçunu işlediği sabit olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında ise

kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve 54 üncü fıkraları uyarınca 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; hükmün bozulması veya ertelenmesine karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.Kollukça yapılan çalışmalar sonucunda işletmeciliğini ...'ın yaptığı Pasaj içerisinde bulunan işyeri ve aynı binada bulunan bodrum katında kaçak sigara satıldığı bilgisi üzerine Cumhuriyet savcısının arama kararı ile bahsedilen adreslere gidildiği, işyerinin karşısında bulunan masa üzerinde kaçak sigaraların olduğunun görüldüğü, sanık ...'in görevlilerin yanına gelerek sigaraların kendisine ait olduğunu, işyerini ...'dan devraldığını söylemesi üzerine yapılan arama sonucu askeri malzeme satan işyerinin karşısında bulunan masa üzerinden ve çekmecelerinden toplam 2327 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ...; işyerini sanık ...'dan devraldığını, yakalanan sigaralarla sanık ...'ın alakasının olmadığını, sigaraların kendisine ait olup, satmak için bulundurduğunu savunmuştur.

3.Sanık ... savunmasında; sigaraların yakalandığı iş yerini bir müddet kendisinin işlettiğini, ancak olay tarihinden yaklaşık 1 ... önce sanık ...'e devrettiğini, ele geçirilen sigaralarla alakasının bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakası bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE A. Beraat Hükmü Yönünden 1.24.11.2015 tarihinde kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sonucunda Cumhuriyet savcısının arama kararı ile yapılan arama sonucu sanık ...'ın işyerinin karşısında bulunan masa üzerinde ve çekmecelerinde toplam 2327 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ...'ın işyerini ...'e devrettiğini söylemesi sanık ...'in de işyerini Merdal'dan devraldığını, kaçak sigaraların kendisine ait olup satmak için bulundurduğunu doğrulaması karşısında; sanık ...'ın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, somut her türlü şüpheden uzak vicdani deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Ele geçen gümrük kaçağı 2327 paket sigaranın sanık ...'in işyerinin karşısında bulunan masa üzerinde ve çekmecesinde satışa hazır halde ele geçmesi ve sanığın ikrarı karşısında sanık ...'in üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası gereğince yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü ” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiş,

3.Dava konusu sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası atfı yapılmadan müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR A. Beraat Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1088 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/1088 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'in temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/1787, K. 2023/11366, T. 19.12.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-1787-e-2023-11366-k-ba5945f626a5