Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/11138 E. 2022/17264 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/11138
- Karar No
- 2022/17264
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık ...'nin dosyada bulunan 27.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinin Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/973 Esas - 1286 Karar sayılı görevsizlik kararına ilişkin bulunduğu ve temyize konu karara yönelik bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede; I) Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... hakkında verilen beraat ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü ve sanık ... hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen beraat hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede; Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yine Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin 4733 sayılı Yasaya muhalefet ve 213 sayılı V.U.K muhalefet suçlarından doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II) Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin ele geçen çaylar yönünden sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyizi üzerine yapılan incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12. madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları temyiz yasa yoluna tabi olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu konuda mahallinde itiraz merciince karar verilmiş olduğu gözetilerek dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, III) Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin ele geçen çaylar yönünden sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçlarından verilen beraat hükümlerini temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, IV) Sanık ...'nin temyizi üzerine yapılan incelemede ise; 1- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle, Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 2- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.