Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2020/580 E. 2023/2131 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2020/580
Karar No
2023/2131
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/43 E., 2015/250 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... SUÇLAR : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet, suç üstlenme HÜKÜMLER : Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan beraatlerine; sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan beraat, suça konu eşyanın iadesi TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, suçtan zarar gören ... vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî red, kısmî bozma A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden Sanıklar ..., ..., ..., ...'un eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu (5015 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı bu suçtan zarar görenin de ... olduğu, 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ve sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. B.... Vekilinin Sanık ... Hakkında Suç Üstlenme Suçuna İlişkin Temyizi Yönünden Sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. C. ... Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında 5015 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Beraat Kararlarına İlişkin Temyizi Yönünden Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli 2014/43 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararı ile; 1.Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatlerine ve suça konu eşyanın iadesine karar verilmiştir. 2.Sanık ... hakkında Suç Üstlenme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; ele geçen eşyanın ulusal marker ölçümünün geçersiz çıkması nedeniyle suçun sübuta erdiğine, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet ve suç üstlenme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz isteği; davadan haberdar edilmeden yokluğunda yargılama yapılması ve sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A.Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanıklar ..., ..., ..., ...'un eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, suçtan doğrudan zarar görenin ... olduğu, bu suçtan ve sanık ...'nin üzerine atılı suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B.... Vekilinin Sanık ... Hakkında Suç Üstlenme Suçuna İlişkin Temyizi Yönünden Sanık ... hakkında suç üstlenme suçundan doğrudan zarar görmeyen ...'nun hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır. C.... Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında 5015 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Beraat Kararlarına İlişkin Temyizi Yönünden 1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıkların savunmalarının alındığı 14.04.2014, 07.05.2014, 09.12.2014, 09.02.2015 tarihleri olduğu ve bu tarihlerden itibaren temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.... Vekilinin Sanık ... Hakkında Suç Üstlenme Suçuna İlişkin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C. ... Vekilinin Sanıklar ..., ..., ..., ... Hakkında 5015 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçundan Kurulan Beraat Kararlarına İlişkin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli 2014/43 Esas, 2015/250 Karar sayılı kararına yönelik suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu kaçak eşyanın 5015 sayılı Kanunun Ek 5inci maddesinin birinci fıkrası gereği MÜSADERESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle 08.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/580, K. 2023/2131, T. 08.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2020-580-e-2023-2131-k-403b989ac137