Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2020/5136 E. 2024/293 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5136
Karar No
2024/293
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/573 E., 2015/1028 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/573 Esas, 2015/1028 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine, ele geçen kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. 2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.11.2020 tarihli ve 7-2016/77285 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın mahkûmiyeti gerektiğinden bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir. 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; Mustafa Zamur isimli kişiye sigara sattığının saptanması ve iş yerinden sigaraların ele geçmesi karşısında sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi nedeniyle sanık aleyhine hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Kolluk birimlerine ulaşan bir ihbarda Muciz Tekel isimli iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığının bildirilmesi üzerine kolluk birimlerince bahse konu yere gidilip iş yeri karşısında beklendiği, bir şahsın iş yerinden kaçak sigara satın alarak dışarı çıktığının görülmesi üzerine Mustafa Zamur isimli şahısla yapılan mülâkatta şahsın elindeki kaçak sigarayı iş yerinden satın aldığı beyanı üzerine iş yeri içerisine girildiği, kasa kısmında duran sanığa bu hususun sorulduğu, yapılan satışı kabul ettiği ve rızası ile kendisi tarafından iş yerinin muhtelif yerlerinden çıkarttığı kaçak sigaraları yine rızaen teslim ettiği, bu şekilde sanığın işlettiği iş yerinden 92 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2.Sanığın aşamalarda alınan savunmasında; olay günü eşi toptancıya gittiği için markete geçici olarak baktığını, tanımadığı bir şahsın ucuz sigara alır mısın diye sorduğunu, ucuz olduğundan içmek için aldığını, kaçak olduğunu bilmediğini, iş yerinde satışını yapmadığını, şahsın sigaraları bırakmasından hemen sonra polislerin geldiğini, sigara satıp satmadığının sorulması üzerine aldığı sigaraları polislere gösterdiğini ve teslim ettiğini, atılı suçu işlemediğini beyan ettiği görülmüştür. 3.Mustafa Zamur isimli şahsın olay tutanağının düzenlenmesinden önce kolluk birimlerine verdiği imzalı beyanın dosya içerisinde mevcut bulunduğu, şahsın, bahse konu iş yerine girerek iş yerinden kaçak sigara satın aldığını belirttiği görülmüştür. IV. GEREKÇE Ele geçen kaçak sigaraların, yürütülen istihbarata dayalı çalışma sonrası yapılan araştırma ve Mustafa Zamur isimli şahsın bahse konu iş yerinden kaçak sigara satın aldığı yönündeki beyanına ilişkin tutanak üzerine iş yerinden ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, Mustafa Zamur mahkeme huzurunda tanık sıfatıyla dinlenip iş yerinden kaçak sigara satın alıp almadığı sorulduktan sonra sonucuna göre sanık hakkında hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/573 Esas, 2015/1028 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/5136, K. 2024/293, T. 10.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2020-5136-e-2024-293-k-606e16b68bc9