Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2013/3976 E. 2013/14284 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : 5179 sayılı yasaya aykırılık HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen İl Tarım Müdürlüğü'nün davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz itirazlarının 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Yerel Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince; 13.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren ve hüküm tarihinde yürürlükte olan, 5179 sayılı yasayı yürürlükten kaldıran 5996 sayılı Yasa'nın 40/1-a maddesinde "İnsan tüketimine uygun olmayan gıdalar, masrafları sorumlusuna ait olmak üzere piyasadan toplatılır ve mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir. Bu ürünleri üreten veya piyasaya arz edenler hakkında kamunun sağlığına karşı suçlar kapsamında Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulur." şeklinde; 5237 sayılı TCK'nun 186/1. maddesinde ise "Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde bozulmuş, değiştirilmiş her tür yenilecek veya içilecek şeyleri veya ilaçları satan, tedarik eden, bulunduran kimseye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve bin beşyüz güne kadar adli para cezası verilir" şeklinde düzenlemeler yer alıp, 5237 sayılı TCK'nun 186/1.maddesinde öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Yasa'nın 11.maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğundan, 5728 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 25.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.