Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2011/12944 E. 2013/14821 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2011/12944
Karar No
2013/14821
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde öncelikle uygulanacak, koşulların bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir. Somut olayda da; sanığın adli sicil kaydında yer alan kaydın mahkumiyet kararı niteliğinde bulunmayan CMK.nun 231/6. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümden ibaret olması ve bu hükmün dosya tekrar ele alındığında beraat kararıyla da sonuçlanmasının mümkün bulunması nedeniyle, sanığın daha evvel kasıtlı bir suçtan mahkum olmama koşulunu engelleyen bir kayıt oluşturmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre sanık hakkında CMK.nun 231/6.maddesi yönünden adli sicildeki kayıt engel teşkil etmeyeceğinden, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde ise, cezanın diğer kişiselleştirilme konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve sübjektif koşulların oluşup olunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sanığın adli sicil kaydına dayanarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; Sanığa hükmolunan adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51 .maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesi tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde bir nolu bozma yönünden oyçokluğu iki nolu bozma yönünden oybirliğiyle karar verildi. (Muhalif) KARŞI OY CMK 231.madde yönünden yazılan gerekçe yasal ve yeterli olup çoğunluğun bir no'lu bozması nedeni katılmıyorum.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2011/12944, K. 2013/14821, T. 27.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2011-12944-e-2013-14821-k-55303d1e267f