Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/1627 E. 2012/3918 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2010/1627
Karar No
2012/3918
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanık ...`ın beraatine, sanık ...`nin hükümlülüğüne ve müsadereye Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının, 34/2. maddesinde: "Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri belirtilir"; 231/3.maddesinde: "Hazır bulunan sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, mercii ve süresi bildirilir"; 232/6. maddesinde: "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." şeklindeki amir hükümler uyarınca, gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin usulüne uygun şekilde belirtilmesi gerekmektedir. Hükümde, tarafların yokluğunda verilen karara yönelik temyiz süresinin tebliğ yerine tefhimden itibaren başlayacağının belirtilmesi nedeniyle temyiz başvuru yönteminin usulüne uygun gösterilmediği ve temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağını gösterir meşruhatlı davetiye de gönderilmediği nazara alınıp, yasa yolu, mercii, süresi ve yöntemini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmemiş olan sanık ...'ye tebliğ edildikten ve hükmü temyiz etmesi halinde temyizine ilişkin olarak tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere, mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2010/1627, K. 2012/3918, T. 27.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2010-1627-e-2012-3918-k-fc33cbd011e7