Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/3204 E. 2024/1696 K. – Alacak
Konu: Alacak
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/3204
- Karar No
- 2024/1696
- Karar Tarihi
- Konu
- Alacak
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/240 E., 2023/295 K. HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili kooperatif ile dava dışı şirket arasında inşaat eksikliklerinin tamamlanması amacıyla yapılan sözleşme karşılığında davacıya daire tahsis edildiğini ve üye kaydedildiğini, dava dışı şirketin edimi yerine getirmediğini ileri sürerek, 41.500,00 TL aidat alacağı ile buna ilişkin faizin davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; alacağın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin peşin ödemeli üye olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/235 Esas ve 2018/242 Karar sayılı kararı ile; davacı ile yüklenici arasında yapılan sözleşmeye göre davalının peşin ödemeli üye olduğu, ihraç iptal davasında da davalının kooperatife karşı herhangi bir aidat ödeme yükümlülüğünün olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 20.02.2019 tarihli ve 2018/1216 Esas, 2019/310 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin (Yargıtay kapatılan 15. Hukuk Dairesi) 18.03.2021 tarihli, 2021/797 Esas ve 2021/986 Karar sayılı ilamıyla; davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde görülmediği, peşin ödemeli ortak olduğu sabit olan davalıdan inşaat maliyeti ile ilgili herhangi bir aidat talep edilemeyecek ise de kooperatifin amacına ulaşıncaya kadar yapılan genel yönetim ve alt yapı giderlerinden sorumluluğunun devam edeceğinden mahkemece, kooperatif defter kayıt ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının talep ettiği aidat miktarı içinde varsa genel yönetim ve alt yapı giderlerine ilişkin miktar belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kooperatif alacakları beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, davalının süresinde yaptığı zamanaşımı itirazı dikkate alınarak kooperatifin 11.04.2012 tarihinden geriye doğru beş yıldan sonraki döneme rastlayan genel yönetim gider payının zamanaşımına uğradığı ve dava konusu olan genel yönetim giderleri üzerinden gecikme faizi alınacağı ile ilgili olarak dava dosyasına tevsik edici bir belgenin ibraz edilmediği, davacı kooperatifin ticari defterlerinde genel yönetim gideri payını ödemeyen üyeler adına gecikme faizi tahakkuk ettirildiğine dair bir kaydın olmadığı, ayrıca kayıtlarda alt yapı giderleri adı altında bir harcama yapıldığına dair bir kaydın da bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.423,88 TL genel yönetim gider payının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bozma kararına uygun yeterli ve gerekli inceleme yapılmadığını, inşaat maliyetiyle ilgili kooperatif alacağının zamanaşıma uğramayacağını, dava dilekçesinde faiz istemiş olmakla birlikte faizin başlangıç tarihini göstermemişse, davanın açıldığı tarihten itibaren en az yasal faize hükmedilmesi gerektiğini, hükme esas alınan kök ve ek bilirkişi raporlarının müvekkil kooperatifin ticari defter ve kayıtları incelenmeden düzenlendiğini, teknik bilirkişiden alt yapı giderlerine ilişkin rapor alınmadığını, genel gider payına ilişkin eksik miktarda hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kooperatif aidat alacağının tahsili istemine ilişkindir. 2.İlgili Hukuk HMK’nın 370/2. maddesi 3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Davacı vekilince dava dilekçesinde; alacağın faiziyle tahsili istenilmiş olup, mahkemece hükmedilen alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan “3.423,88 TL genel yönetim gider payının” ibaresinden sonra gelmek üzere “dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.