Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/2468 E. 2024/3629 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/2468
- Karar No
- 2024/3629
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2015/97 E., 2023/125 K. HÜKÜM/KARAR: Karar Verilmesine Yer Olmadığına-Ret Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosyada davacılar-birleşen dosyalarda davalılar ... mirasçıları vekilince duruşmasız, asıl dosyada davalı-birleşen dosyalarda davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde asıl dosyada davalı-birleşen dosyalarda davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Asıl dava dosyasının 02.04.2013 tarihli, 2009/29 Esas, 2013/112 Karar sayılı ilamı ile eski hale getirme ve kal istemi atiye bırakıldığından bu konuda karar ittihazına yer olmadığına ve davacılar lehine toplam 128.243,00 TL tazminatın, 121.577,00 TL için 05.04.2008 tarihinden itibaren, 6.666,00.TL için dava tarihinden itibaren işleyecek banka avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği, kararın davalı tarafça temyiz edilmesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 20.11.2014 tarihli, 2014/1992 Esas, 2014/7423 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma kararı sonrasında dosyanın 2015/97 Esas sayısını aldığı, bozma ilamından sonra Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Dosyalardan biri Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra, henüz kanun yolu aşamasına gelmemiş, dosyanın bu dosya ile birleşmesi halinde, birleşen dosyanın istinaf yoluna tabi olacağı açıktır. Zira davalar birleşmekle bağımsızlıklarını korur, ayrı dosya olma özelliğini devam ettirirler. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 1. fıkrasında bölge adliye mahkemelerinin Resmi Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanun'un temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin, yine aynı maddenin 2. fıkrasında ise bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine istinaf yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı, yani bu kararlara ilişkin dosyaların bölge adliye mahkemelerine gönderilemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda 20 Temmuz 2016 tarihinden önce verilen kararlar, kanun yoluna başvurma tarihi ne olursa olsun, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 454. maddelerindeki temyize ilişkin hükümlere tabi olup, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Başkanlığına gönderilmesi gerekmektedir. Buna karşılık, 20 Temmuz 2016 tarihinde ve sonrasında verilen temyiz incelemesinden geçmeyen kararlara karşı yasa yoluna gidilmesi halinde ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341-360. maddesindeki istinafa ilişkin hükümlerin uygulanması için bölge adliye mahkemesine gönderilmesi zorunludur. Hemen belirtilmelidir ki, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyasının “İstinaf” kanun yoluna tabi olmadığı açıktır. Ne var ki, asıl dava dosyası ile birleştirilen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının karar tarihi 20 Temmuz 2016 tarihinden sonra olup, bu dosyada verilen kararla ilgili daha önce Yargıtay denetimi de söz konusu olmadığından, bu kararın ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların birleşen davalarda verilen karara karşı sunduğu temyiz başvuru dilekçesinin, istinaf başvuru dilekçesi olarak kabulü gerekir. Bu durumda, anılan davanın birleşmesiyle bağımsız dava olma özelliğini kaybetmediği gözetilerek, ''İstinaf'' kanun yoluna tabi olduğu anlaşılan, Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının istinaf yolu incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesinin sağlanması, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası “Temyiz” kanun yoluna tabi olduğundan, söz konusu birleşen dosyaların istinaf incelemesi tamamlandıktan sonra, bu dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; Birleşen Gaziosmanpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/178 Esas ve Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/317 Esas sayılı dava dosyalarının kanun yolu incelemesinde istinafa tabi olduğu anlaşıldığından, bu dava dosyasının istinaf incelemesi yapılmak üzere ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesinin sağlanması, daha önce Yargıtay denetiminden geçen asıl dava dosyası “Temyiz” kanun yolu incelemesine tabi olduğundan, söz konusu diğer dosyanın istinaf kanun yolu incelemesi tamamlandıktan sonra, bu dosyanın temyiz kanun yolu incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine İADESİNE, 22.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.