Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2012/14614 E. 2012/15522 K.

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kiracılığın tespiti ve çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir. Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin davalı idareye ait dükkanda 01.05.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, kira ilişkisinin yenilenerek devam ettiğini, davalının 25.11.2010 tarihli yazı ile müvekkiline kiralananın tahliyesini ihtar ettiğini, taşınmazın 2886 Sayılı Yasaya göre kiralandığını ancak 2886 Sayılı Kanuna göre tahliye edileceğine ilişkin sözleşmede hiçbir hüküm bulunmadığını, aksine kiralananın 6570 Sayılı Yasaya tabi olduğunun sözleşmede açıkça belirtildiğini, davalının 6570 Sayılı Yasadaki nedenlere dayanmadan tahliye talep edemeyeceğini belirterek çekişmenin önlenmesi ile müvekkilinin kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Davada, dayanılan ve hükme esas alınan 01.05.1998 başlangıç 31.12.1998 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme doğrultusunda Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait dükkan niteliğindeki iki adet taşınmazın davacıya kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Sözleşme ekindeki şartnamenin 1.maddesinde taşınmazın 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu hükümleri uyarınca kiraya verileceği belirtilmiştir. Tarafların kabulü de bu yönde olup taşınmazın ihale ile kiraya verildiği çekişme konusu değildir. 2886 Sayılı Devlet İhale Kanun'unun 5737 Sayılı Kanun'un 79/c maddesi ile değişik “Ecrimisil ve Tahliye” başlıklı 75.maddesinin 3. ve 4.fıkrasında; “kira sözleşmesinin bitim tarihinden itibaren işgalin devam etmesi halinde, sözleşmede hüküm var ise ona göre hareket edilir. Aksi halde ecrimisil alınır. İşgal edilen taşınmaz mal, idarenin talebi üzerine bulunduğu yer mülki amirince en geç onbeş gün içinde tahliye ettirilerek, idareye teslim edilir.” hükmü bulunmaktadır. Bu madde önceleri sadece Hazine tarafından bu kanun hükümlerine göre kiraya verilen taşınmazlar hakkında uygulanırken, 5393 Sayılı Belediye Kanun'unun 15/p-3 maddesi hükmüyle belediye taşınmazları 5538 Sayılı Kanunun 26/b maddesi uyarınca İl Özel İdareleri ve son olarak 5737 Sayılı Kanunun 79/c maddesi uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait taşınmazlar hakkında da uygulanması öngörülmüştür. Bu madde ile adı geçen kurumlara tahliye konusunda bir ayrıcalık tanınmıştır. Yasa, süre bitiminden itibaren ecrimisil alınacağını hüküm altına aldığından, 2886 Sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca taraflar arasında usulüne uygun yeni bir sözleşme yapılmadıkça kiracıyı fuzuli şagil olarak kabul etmek gerekir. Hazine, ..., İl Özel İdareleri ve belediyeler 2886 Sayılı Yasa uyarınca kiraya verdikleri taşınmazlarını, kira süresi sonunda, işgal ne kadar süre devam ederse etsin kiralananın 6570 Sayılı Yasaya ya da Borçlar Kanununa tabi olup olmadığına bakılmaksızın her zaman gerek mahkemeden gerekse mülki amirden tahliyesini isteyebilirler. Ecrimisil olarak alınması gereken paranın “kira parası” adı altında alınmış veya ödenmiş olması, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin yenilendiği anlamına gelmez. Olayımızda; her ne kadar 2886 Sayılı Devlet İhale Kanunu uyarınca kiraya verilen kiralanan ile ilgili olarak taraflar arasında düzenlenen 1.5.1998 başlangıç, 31.12.1998 bitiş tarihli kira sözleşmesi 1.1.1999 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Kanunun 11. maddesi yarınca yıldan yıla yenilenerek uzamış ise de; Vakıflar Genel Müdürlüğüne 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesinden yararlanma hakkı tanıyan 5737 Sayılı Yasanın (79/c md.) yürürlüğe girdiği 27.2.2008 tarihini izleyen son dönemin bittiği 31.12.2008 tarihi itibariyle sözleşmenin sona erdiğinin kabulü gerekir. Artık bu tarihten sonra Yasa gereği sözleşmenin 6570 Sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenmesi olanağı kalmadığından davacı kiracı fuzuli şagil durumuna düşmüştür. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kira ilişkisinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.