Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2010/9027 E. 2010/12616 K.

MAHKEMESİ :Gaziantep 2.İcra Mahkemesi İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, itirazın kaldırılması ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece, alacağın varlığı yargılamayı gerektirdiğinden, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, davalı kiracıya karşı 2008 Kasım, Aralık ve 2009 Ocak, Şubat ayları, aylık 3.000-TL üzerinden toplam 12.000-TL asıl alacak ve 298-TL işlemiş faizin tahsili için icra takibi yapıldığını, kira ilişkisi ve kira bedeline itiraz edilmeden sadece kira borcunun olmadığı bildirilerek itiraz edildiğini, taşınmaz tahliye edildiğinden tahliye istemi bulunmadığını bildirerek itirazın kaldırılmasını takibin devamını ve % 40 icra tazminatını istemiştir. Davalı vekili, kira borcu olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı tarafından bir kira sözleşmesine dayanılmaksızın ilamsız icra takibi yapıldığı, alacaklının İİK 68.maddede sayılan belgeler ile alacağın varlığını kanıtlayamadığı, davalının itirazı yerinde olduğu, alacağın varlığının yargılamayı gerektirdiğini belirterek davanın reddine karar verilmiştir. İİK.'nun 269/2. maddesi hükmüne göre borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait sözleşmedeki imzasını açık ve kesin olarak reddetmezse akdi kabul etmiş sayılır. İİK.'nun 63. maddesine göre de, davalı borçlu 62. maddenin dördüncü fıkrasındaki istisnalar dışında, itiraz sebeplerini değiştiremez ve genişletemez. Davalı borçlu az önce değinildiği gibi itirazında kiracılık sıfatını inkar etmeyip, borcun bulunmadığından takibin durdurulmasını talep ettiğinden kira akdinin varlığının kesinleştiğinin kabulü gerekir.Bu durumda davalı tarafından takip konusu aylara ilişkin kira borcunun ödendiği yazılı belge ile kanıtlanamadığından itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 22.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.