Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2010/1585 E. 2010/8514 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2010/1585
Karar No
2010/8514
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi KARAR TARİHİ :20.11.2008 Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Uyuşmazlık, 74.000 TL eski hale getirme bedeli ve hor kullanma tazminatı ile 22.000 TL onarım süresi kirasının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin kalorifer ve sıhhi tesisata ilişkin eski hale getirme bedeli ve onarım süresi kirasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ; Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda kiracı olup, sözleşme hükümleri gereği kiralananı ne halde teslim almış ise o halde iade etmesi gerektiğini, kiralananın 5.1.2006 tarihinde tahliye edilmesinden sonra mahkeme aracılığı ile yaptırılan tespitte 74.000 TL hasar verildiğinin saptandığını ve 15.4.2006 tarihinden itibaren kırkbeş günde giderilebileceğinin belirtildiğini, bu durumda davacının 1.1.2006-31.5.2006 arasında beş aylık kira gelirinden mahrum kalacağını, bu sürenin bir aylık bölümünün kiralananın yeniden kiraya verilmesi için geçen süre olarak kabul edilmesi halinde davacının aylık 5.500 TL’den dört aylık 22.000 TL kira gelirinden mahrum kaldığını belirterek, toplam 99.000 TL alacağın ticari avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, dava konusu kiralananın boş depo olarak kiralandığını, sözleşme ile herhangi bir demirbaş eşyanın teslim edilmediğini, davacı ile kira sözleşmesi düzenlenmeden önce davalının burada dava dışı ... İmar San. ve Tic. AŞ ile akdettiği 1.2.2003 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, ilk kiralayan ile düzenlenen 12.1.2004 tarihli protokole göre de kiralayanın aynı parsel üzerine 556 m2 kapalı alanı olan yeni ve ek bir inşa edeceğini, bu binanın yapılmasından ve taşınmazın davacıya satılmasından sonra taraflar arasında düzenlenen 22.2.2005 tarihli protokole göre bu genişlemeden dolayı tarafların ilerde bir talepte bulunmayacakları konusunda birbirlerini ibra ettiklerini, ancak davacının deponun genişletilmesi inşaatını sözleşmeye aykırı şekilde davalı yaptırmış gibi talepte bulunduğunu, yine kiralanandaki kalorifer tesisatının davalı tarafından yaptırılıp tahliye sırasında sözleşme gereği söküldüğünü, davalının kiralananı aldığından daha temiz ve bakımlı şekilde teslim ettiğini, kiralanana bir hasar vermediğini, bu nedenle kira kaybı talebini de kabul etmediklerini, kaldı ki 22.2.2005 tarihli protokole göre davacının herhangi bir talepte bulunamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.2.2005 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile boş depo nitelikli kiralanan davalıya kargo taşımacılığı işinde kullanılması için kiralanmış, sözleşme ile de davalıya herhangi bir demirbaş eşya teslim edilmemiştir. Sözleşmenin genel şartlar 5. maddesinde kiracının kiraladığı şeyi ne halde buldu ise kiraya verene o halde ve adede göre teslim etmeye mecbur olduğu, özel şartlar bölümü 9. maddesinde de kiralanandaki tadilat ve dekorasyon harcamalarının kiracıya ait olup herhangi bir sebeple tahliye anında kiracının kiralayanın onayı olmaksızın yapmış olduğu tadilat, dekorasyon ve ilaveleri kiralananın ana yapısına zarar vermeden söküp alarak kiralananı kiralandığı gibi kiralayana iade edeceği, kiralayanın bu sebeple kiracıdan hiçbir nam ve ad altında talepte bulunamayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Kiracılık süreci içinde davalı 27.12.2005 tarihinde keşide, 29.12.2005 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarname ile kiralananı 5.1.2006 tarihinde tahliye edeceğini davacıya bildirmiş, tahliyeyi takiben de davacı 5.1.2006 tarihinde mahkeme aracılığı ile kiralananda tespit yaptırmıştır. Tespitte kiralananda bulunan sıhhi tesisat ve kalorifer tesisatında meydana gelen hasarlar da belirlenip onarımı için bedel takdir edilmiş ise dosyaya sunulan faturalardan davalının 13.10.2003 -10.5.2005 tarihleri arasında sıhhi tesisat ve kalorifer tesisatı konusunda 30.510 TL tutarında harcama yaptığı, bu tesisatları davalının kurdurduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla bunların sökülmesi sırasında meydana gelenler dışında söz konusu tesisatlarda meydana gelen hasarlar nedeniyle davacının uğradığı bir zarardan söz edilemeyeceğinden makine bilirkişisinin düzenlenmiş olduğu rapor ve bu rapora atfen yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması doğru değildir. Bu yönüyle bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli ve elverişli kabul edilemez. Mahkemenin sözleşme gereği davalının kiralananda yapıp tahliye sırasında beraberinde götürdüğü tadilat, dekorasyon ve ilaveleri belirleyerek bunların dışında kalanlar yönünden eski hale getirme bedeli ve hor kullanma tazminatına hükmetmesi, gerekirse onarım süresinin yeniden belirlenmesi için yeniden konusunun uzmanı bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, onarım süresi kirasına tespit tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken, gerek tespit sonucu alınan bilirkişi raporunda gerek yargılama sırasında alınan bilirkişi raporuna dayanarak yöresel olarak inşaat sezonunun 15 Nisan tarihinde başladığından söz edilerek onarım süresi kirasının bu tarihten başlatılarak hüküm altına alınması da usul ve yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/1585, K. 2010/8514, T. 06.07.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-hukuk-dairesi-2010-1585-e-2010-8514-k-9cec93163630