Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3265 E. 2025/8225 K. – Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/633 E., 2021/1450 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak yeniden mahkûmiyet kararı kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıkların temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

1. Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Mahkûmiyete İlişkin Hükümler Yönünden Temyiz Talebinin İncelenmesinde; Sanıkların yüzüne karşı verilen hükme yönelik yasal süre içerisinde temyiz nedenlerini gösterir dilekçe vermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294. ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebepleri gösterilmediğinden, sanıkların temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

2. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Mahkûmiyete İlişkin Hüküm Yönünden Temyiz Talebinin İncelenmesinde; Sanık ...'nın eylemi; aracı temin ettikten sonra diğer sanıklarla birlikte olay yerine gitmiş olması birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılması gerekirken aynı Kanun'un 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz istemleri yönünden eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, sanığın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.