Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8922 E. 2024/10953 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8922
Karar No
2024/10953
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/139 E., 2016/151 K. SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Düzeltilerek onama, Onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesi gereğince verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı yapılan itirazın, Ağrı Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2016 gün ve 2016/538 D. İş sayılı kararıyla kesin olarak reddedildiğinin anlaşılması karşısında; hükümlerin incelenmeksizin mahalline İADESİNE, III- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; Sanıkların üzerlerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için, aynı Yasa'nın 66/1-e, 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, en son kesen sebep olan 11.11.2015 sorgu tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/8922, K. 2024/10953, T. 22.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-8922-e-2024-10953-k-4d8fb4d529c1