Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4098 E. 2024/1213 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/308 E., 2015/966 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmü; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/966 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2-1,62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları karar verilmiştir. III. GEREKÇE 1. Sanığın silahla tehdit eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/308 Esas, 2015/966 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı sayılı Yasa'nın 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 222 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.01.2024 tarihinde karar verildi.