Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2018/517 E. 2020/2684 K. – Yağma, Kişiyi

Konu: Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2018/517
Karar No
2020/2684
Karar Tarihi
Konu
Yağma, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Katılan ...’nin 10/04/2014 günlü celse alınan beyanında “... ...'nın benden babamdan ve kardeşimden toplam almış olduğu para miktarı 2.900 TL dir, ayrıca nokıa marka 8200 telefonumu da bana iade etmedi, telefonumun içindekiler benim için önemli idi, telefonu 350 TL'ye satın almıştım” şeklinde beyanda bulunduğu ve dosya içeriğinden sanığın katılanın zararını karşıladığına dair bir belge ve/veya beyanın yer almadığı dikkate alındığında TCK'nin 168. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı düşünülmeden yazılı şekilde uygulama ile noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı olduğundan, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihinden sonra kesinleşen eski hükümlülük kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesine ilişkin bölümün tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2018/517, K. 2020/2684, T. 14.09.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2018-517-e-2020-2684-k-c51a28d07de1