Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2015/1812 E. 2018/4230 K.

Konu: Hırsızlık, Yağmaya Teşebbüs, Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2015/1812
Karar No
2018/4230
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Yağmaya Teşebbüs, Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, yağmaya teşebbüs, güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında hırsızlık ve yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde; Hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Oluş ve dosya kapsamına göre; müştekinin, oğlunun yanına gelip gitmesi nedeniyle tanıdığı sanığın, oğlunun tutuklanmasından sonra yanına gelerek “oğlunun senetli borcu var, vadesi geldi, alacaklılar kahvede bekliyor, senet bedeli 2.000 TL” diyerek müştekiden para istediği, müştekinin yanında bulunan 1.100 TL. parayı sanığa verdiği, sanığın “üstünü ben tamamlarım” diyerek parayı alıp ayrıldığı olayda; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/1812, K. 2018/4230, T. 29.05.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2015-1812-e-2018-4230-k-219749704e33