Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/31950 E. 2013/22679 K.

Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 gün ve 2012/174 Esas, 2012/301 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a, c, d, h, 35/2. maddeleri gereğince 9 yıl 9 ay hapis, ruhsatsız silah taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan TCK'nun 265/1, 265/4. maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükmün sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/12891 Esas, 2013/16369 Karar sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2013 günlü KD – 2013/311979 Karar Düzeltme sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur. Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2013 günlü KD - 2013/311979 Karar Düzeltme sayılı yazılarında özetle; Sanık hakkında yağma suçundan verilen 9 yıl 9 ay, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen 1 yıl 6 ay ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen 12 ay hapis cezalarının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ancak tekerrüre esas alınan Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/73 Esas ve 2007/245 Karar sayılı yağma suçundan verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilamın suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve TCK'nun 58/5. maddesinde “fiili işlediği sırada 18 yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” hükmüne yer verildiği dolayısıyla anılan ilamın sanık için tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmıştır. Yine sanığın sabıka kaydının incelenmesinde Denizli Çocuk Mahkemesinin 2006/515 Esas 2008/89 Karar sayılı 3.000 TL adli para cezasına ilişkin ilamı dışındaki ilamların kesin nitelikte adli para cezalarına ilişkin bulunması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, anılan 3.000 adli para cezasına ilişkin ilamın suç tarihinde de sanığın henüz 18 yaşını doldurmadığının anlaşılması dolayısıyla sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas alınabilecek ilamın bulunmadığı görülmüştür, şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE, 2) Dairemizin 11.07.2013 gün ve 2013/12891 Esas, 2013/16369 Karar sayılı ilamının sanık ... hakkındaki yağma, 6136 sayılı yasaya aykırılık ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen Düzeltilerek Onama kararının KALDIRILMASINA, 3) Sanık ... hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK.nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, 1/2 oranında indirim yapılırken hapis cezasının “6 yıl 6 ay” yerine “9 yıl 9 ay” olarak belirlenerek, fazla cezaya hükmolunması, 4) Sanığın adli sicil kaydında yeralan hükümlülüklerinin işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olması ve bir kısım hükümlerin de miktar itibariyle kesin olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrüre esas olmadığı halde verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi, 5) T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık ... hakkında hükmolunan sonuç cezanın “6 yıl 6 ay hapis” olarak düzeltilmesine; ve ''sanık ... için 172 TL zorunlu savunman ücretinin alınmasına ve hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.