Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/15853 E. 2013/12971 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 günlü 2012/1038 Esas, 2012/1602 Kararı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.02.2013 tarih ve 2012/6-1433 Esas, 2013/56 Karar sayılı kararı ışığında, 09.03.2006 tarihli son oturum tutanağının 1 ve 2’nci sayfalarının hakim tarafından imzalanmaması yerinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş; gece vakti hırsızlık yapmak için birden fazla kişi ile birlikte mağdura ait işyerine girmeye kalkışan sanıklar hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozmaya teşebbüs etmek suçundan zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Sanık ... için mükerrirliğine esas alınan Mersin 3. Sulh Mahkemesi’nin 30.06.2003 gün ve 972-730 sayılı mahkumiyet hükmünde, yaş küçüklüğü nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 55/3.maddesinin uygulanmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 5. fıkrası uyarınca aynı maddenin 6-7-8. fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi, ./.. -2- Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından her iki sanık için “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar; anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle ve sanık ... için kurulan hükümden 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde üye ...'un imza eksikliği yönünden muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif Üye) KARŞI OY: Dosya arasında mevcut 9.3.2006 tarihli oturuma ait iki sayfadan ibaret kısa kararın yazıldığı, bu suretle esaslı işlemlerin yapıldığı duruşma tutanağının bir ve ikinci sayfalarının hâkim tarafından imzalanmaması CMK'nın 219/1. maddesine aykırı olduğundan ve aynı Kanun’un 222. maddesi uyarınca da, duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabileceğinden ve tutanağa karşı yalnızca sahtecilik iddiasında bulunulabileceğinden; kararın bu yönden bozulması gerektiği görüşündeyim. ... (Muhalif Üye) ...